7 Temmuz 2013 Pazar

ah

Bir kişinin ahını aldığımı düşünürüm hep, hala üzerimde onun etkisi olduğunu hissederim.

Sana da "Ah ettirme bana" demiştim. Bu sabah -annem ve kardeşimin evde olmayışından yararlanarak- "Uyan!" diye bağırdım evde. Ben uyuyamamıştım çünkü, sen de uyumamalıydın. İstedim ki rüyanda beni gör ve uyan. Biliyorum işe yaramamıştır.

Bazen de uyuyama isterim.

Çoğu zaman da insanların yüzlerine bakınca beyaz sakal, gözlerine bakınca mavilik gör istiyorum.

Zipponun benzin kokusu yerine benim kokumu seçebilen o minicik burnun da hep ben koklasın istiyorum.

Benim ahım bu kadar olabiliyor, ne yapayım.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder